Dag van de Derwisjen

Persmededeling

Op 21 februari zullen voor de tweede maal wereldwijd mensen de ‘dag van de derwisjen’ herdenken ter herinnering aan de geweldloze inzet voor rechtschapenheid, rechtvaardigheid en vrijheid in Iran.

Met de bedoeling de doctrine van de ‘Opperste Leider’ (Velayat-e-faghi ) tot in de verste uithoeken van het land op te dringen, werden in de nacht van 20 februari 2009, zonder enige gerechtelijke of morele basis, het gebedshuis (Hosseinieh) van de Nematollahi Gonabadi Derwisjen (Soefi’s) in Takhte-Fulad, Isfahan door het Iraanse regime met bulldozers platgewalst en hun graven vernietigd. Deze traumatiserende gebeurtenis kaderde in een reeks van grootschalige en al een paar jaar vooraf grondig geplande maatregelen om de soefi’s in Iran, hun spirituele gedachtegoed en hun cultuur uit te roeien. Al eerder werden centra in Qom, Boroujerd, Charmahin, op het eiland Kish, en andere steden gesloten of verwoest.

De soefi's zijn tegen geweld en agressie. Ze zijn echter vastbesloten hun rechten met vreedzame middelen en vastberadenheid te verdedigen en de wetten te doen naleven. Samen vormen ze een sterke eenheid.

Op 21 februari 2009, toen er in Iran een nog uitgesproken sfeer van vertwijfeling en onderdrukking heerste en de mensen als onder een glazen stolp van angst leefden, begaven de Nematollah Gonabadi Soefi’s uit geheel Iran zich op weg naar Teheran. Ze protesteerden voor het Parlement tegen de systematische en meedogenloze repressie, het geweld en de onrechtvaardigheid waaraan zij al jarenlang onderworpen waren.

Naar schatting eisten 60.000 derwisjen gerechtigheid en de herstelling van een systeem, dat zich gaandeweg gedurende meer dan 30 jaar op een door bijgeloof en onderdrukking gebaseerde cultuur gevormd had. In een sfeer van angst en vertwijfeling van een machtsdronken systeem, legde de mars van de derwisjen naar het Parlement van Teheran het fundament van hoop. De derwisjen ontstaken toen de vlam van hoop in de Iraanse natie om op te staan tegen het fysische, culturele, emotionele en geestelijke geweld waaraan zij al 30 jaar waren blootgesteld. Volgens officiële berichten werden die dag 850 derwisjen gearresteerd. Velen stonden maandenlang bloot aan marteling en geweld in de beruchte Evin gevangenis in Teheran. Ze zwichtten echter niet en bleven trouw aan hun principes.

De herinnering van deze dag is niet zonder betekenis, want het is een symbool voor de beginselen van naastenliefde en het geweldloze engagement voor rechtschapenheid, rechtvaardigheid en vrijheid voor iedereen. 

Moge de Soefi-derwisjen, dank zij hun leringen en wijsheid, hun inzet en doorzettingsvermogen, alle Iraanse mannen en vrouwen inspireren om hun al lang verhoopte recht op vrijheid, democratie, vrede en welvaart te bewerkstelligen.

De internationale organisatie ter bescherming van de mensenrechten in Iran. Februari 2011